True Detective Σ2Ε2&3: είμαστε αυστηροί ή η σειρά έγινε βαρετή;



Την προηγούμενη εβδομάδα δεν γράψαμε κάτι για το 2ο επεισόδιο του True Detective. Αυτό γιατί αφενός είχαμε μπει σε ένα περίεργο mood λόγω των εξελίξεων στην χώρα μας, και θεωρήσαμε λίγο περίεργο ενώ ο κόσμος καίγεται να σας λέμε για το τι κάνει ο Velcoro και η παρέα του και, αφετέρου, γιατί… δεν είχαμε και κάτι αξιόλογο να αναφέρουμε.

Ακολουθούν spoilers

Στο 2ο επεισόδιο της νέας σεζόν, οι πρωταγωνιστές μας ενώνουν τις δυνάμεις τους για να διαλευκάνουν την υπόθεση δολοφονίας του Caspere. Βέβαια, αρκεί να έχουμε δει 2-3 αστυνομικές ταινίες του Hollywood για να ξέρουμε, πως αυτό δεν είναι τόσο εύκολο, όσο ακούγεται, όχι όταν μπλέκονται διαφορετικές δικαιοδοσίες και (κυρίως) συμφέροντα. Γιατί σε αυτή την ιδιότυπη συνεργασία των τριών αστυνομικών, του Velcoro, της Bezerides και του Woodrugh, ο καθένας από αυτούς έχει δικά του συμφέροντα, που μπλέκονται με τις ανάγκες της ίδιας της υπόθεσης άλλα και των ανθρώπων, που τους έχουν “ρίξει” σε αυτή, οι οποίοι δεν θέλουν με τίποτα η έρευνα να τους αγγίξει.

Ενώ περίμενα το 2ο επεισόδιο να αποκτήσει λίγο περισσότερο ενδιαφέρον από το πρώτο, αυτό περιορίζεται στο ξεδίπλωμα των χαρακτήρων, με την υπόθεση της δολοφονίας να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Είμαι εντάξει με αυτό, γνωρίζω ότι αποτελεί concept της σειράς από τον πρώτο κιόλας κύκλο, άλλα είναι διαφορετικό να έχεις να κάνεις με δύο χαρακτήρες και διαφορετικό με τέσσερις. Μαθαίνουμε, με το σταγονόμετρο, ότι ο Caspere, εκτός του ότι έχει εξαπατήσει τον Semyon και ότι είχε χόμπι τις επισκέψεις σε οίκους ανοχής και στριπτιζάδικα. Ο χαρακτήρας του Vince Vaughn βρίσκεται με το ένα πόδι στην επιστροφή στην παρανομία (“σενάριο” που έχουμε ξαναδεί σε αρκετές ταινίες και σειρές, με χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα, εκείνο του Νονού του Coppola) και το αργό ξετύλιγμα του κουβαριού της υπόθεσης οδηγεί τον χαρακτήρα του Farell σε ένα μικρό σπίτι σε κάποια γωνιά του Hollywood. Κι ενώ βλέπεις πως ο χώρος αποτελεί μια μικρογραφία εκείνου, που φιλοξενούσε τις σεξουαλικές ορέξεις του Caspere στην κύρια κατοικία του, εμφανίζεται σχεδόν απρόσμενα ο δολοφόνος του, πυροβολεί εξ επαφής με μία καραμπίνα τον Velcoro και… τίτλοι τέλους!

Σε αυτό το σημείο επανακτάς το χαμένο ενδιαφέρον σου για την εξέλιξη της ιστορίας. Σκέφτεσαι πως πιθανότατα, στο δεύτερο μόλις επεισόδιο “χάνεις” έναν από τους βασικούς χαρακτήρες της σεζόν, θυμάσαι το θανατικό που πέφτει στο Game of Thrones και περιμένεις πως και πως να δεις την κατάληξη στο επεισόδιο, που θα προβληθεί την επόμενη Κυριακή (εντάξει λίγο περισσότερο ή λίγο λιγότερο με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος).

Και έρχεται το τρίτο επεισόδιο, όχι απλά για να σε απογοητεύσει, άλλα, για την ακρίβεια, να σε ξενερώσει. Ο Velcoro συνέρχεται, γιατί αποδεικνύεται πως οι σφαίρες ήταν πλαστικές, σαν αυτές που χρησιμοποιεί η αστυνομία σε διαδηλώσεις και την γλιτώνει, με αρκετές μελανιές και τραύματα, που απλά τον δυσκολεύουν στην κίνηση. Η συνέχεια στο επεισόδιο είναι το ίδιο ανιαρή.

Είναι κοινό μυστικό, ότι ο Velcoro είναι διεφθαρμένος, η Bezerides αναλαμβάνει, εκτός των άλλων, να τον ξεσκεπάσει, ο Woodrugh σκάβει την υπόθεση κι εμείς το μυστηριώδες παρελθόν του ταυτόχρονα, ενώ ο  Semyon βρίσκει διέξοδο για την τραγική εξέλιξη των οικονομικών του (μάντεψε που) στις παλιές παράνομες δραστηριότητές του. Ακόμη μια εμφάνιση του δολοφόνου (;) του Caspere και πάλι τίτλοι τέλους.

Γενικά, στα πρώτα τρία επεισόδια του νέου κύκλου της σειράς, αποδεικνύεται ότι η πολύ αργή εξέλιξη, οι υποτονικοί διάλογοι και το noir περιβάλλον δεν κάνουν το True Detective μια καλή επιλογή για να το παρακολουθήσεις αργά το βράδυ, μετά από μια δύσκολη ημέρα. Αυτό βέβαια το ξέραμε και πάνω-κάτω το ίδιο συνέβη και στον πρώτο κύκλο, στη μέση του οποίου το δίδυμο McConaughey – Harrelson “πήρε μπρος”.

Ελπίζω να συμβεί το ίδιο και στην δεύτερη σεζόν. Προς το παρόν, κακά τα ψέμματα, την βαριέμαι.

Δείτε το promo του επόμενου επεισοδίου: