Gotham Σεζόν 1 Επεισόδιο 1 – καλώς ήρθατε στο σύμπαν του Μπάτμαν



Πριν από λίγο καιρό είχαμε γράψει, πως το Gotham είχε χαρακτηριστεί ως η πιο υποσχόμενη σειρά της σεζόν, και ο πιλότος δικαίωσε αυτό τον χαρακτηρισμό. Το πρώτο επεισόδιο, στο οποίο μπορεί να πει κανείς πως οι δημιουργοί στρίμωξαν λίγο περισσότερα πράγματα, απ’ όσα θα έπρεπε, ήταν ιδανικό για να βάλει τον θεατή στο mood του τι θα ακολουθήσει: ιστορίες, που ενδεχομένως δεν έχει διαβάσει ή δει στα 85 χρόνια της ιστορίας του Batman ή που τις έχει γνωρίσει με λίγο διαφορετικό τρόπο. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή…

Σε περίπτωση, που δεν το ξέρετε ήδη, το Gotham είναι μια spinoff τηλεοπτική σειρά του σύμπαντος του Batman. Κεντρικό πρόσωπο είναι ο νεαρός εδώ ντετέκτιβ Gordon, βετεράνος σε κάποιον πόλεμο (αδιευκρίνιστο ποιον, δεν έχει σημασία), που έρχεται στην πόλη με υψηλές προσδοκίες. Από τις πρώτες του κιόλας μέρες στο Αστυνομικό Τμήμα όμως καταλαβαίνει, ότι πρέπει να κατεβάσει το πήχη χαμηλά, πολύ χαμηλά, αφού πρέπει να δουλέψει μέσα σε ένα σύστημα συνώνυμο της διαφθοράς. Άλλωστε από την πρώτη στιγμή πέφτει στα βαθιά: είναι εκείνος, που μαζί με τον συνεργάτη του Harvey Bullock (τον διεφθαρμένο αστυνομικό, που μπορεί να θυμάστε από την αντίστοιχη σειρά κινουμένων σχεδίων, άλλα με μηδαμινή παρουσία στον κινηματογραφικό Batman) θα πρέπει να εξιχνιάσουν την υπόθεση δολοφονίας του Thomas και της Martha Wayne, γονιών του Bruce, γεγονός που ουσιαστικά πυροδότησε όλες τις ιστορίες, που ακολούθησαν και διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του Bruce Wayne / Batman.

Ξεκινώντας η σειρά αρχίζεις γρήγορα να αντιλαμβάνεσαι στοιχεία της αισθητικής της. Δεν χωρά σύγκριση με το σύμπαν, που έχτισε κινηματογραφικά ο Nolan, άλλα βρισκόμαστε κάπου ανάμεσα σε αυτό και σε εκείνο του Tim Burton, σε κάτι που μοιάζει με ότι μπορεί να έχετε δει στο Arrow. Στο πρώτο κιόλας εικοσάλεπτο ο θεατής βομβαρδίζεται με γνωστούς χαρακτήρες σε πρώιμο στάδιο της εξέλιξης τους σε αυτό, που τους έχουμε γνωρίσει στα κόμικ, στο σινεμά ή στην τηλεόραση: τον Πιγκουίνο, τον Γρίφο, την Κατγούμαν. Ο Πιγκουίνος είναι αυτός, που κερδίζει περισσότερο χρόνο στο πρώτο επεισόδιο, σε αντίθεση με τους άλλους που κάνουν ένα πέρασμα λίγων δευτερολέπτων, άλλα εδώ εντοπίζουμε και το πρώτο μικρό μειονέκτημα του: Αναπόφευκτο ίσως στον πιλότο, άλλα ήταν τόσο το άγχος των δημιουργών να δώσουν το στίγμα της σειράς, που τους στρίμωξαν όλους αυτούς στα 50 περίπου λεπτά του επεισοδίου.

Το δεύτερο, και σίγουρα πιο σοβαρό μειονέκτημα, το ότι ο βασικός χαρακτήρας, ο Gordon είναι μάλλον χλιαρός. Καταλαβαίνουμε εύκολα το τι θα ακολουθήσει, γίνεται μια προσπάθεια να μας παρουσιαστεί ένας δυναμικός χαρακτήρας, η εικόνα του οποίου όμως, τουλάχιστον αυτό που περνά στον θεατή διαφέρει. Ενώ και μια σκηνή, που ουσιαστικά παρουσιάζεται σαν να παίρνει την “άδεια” για να κάνει την δουλειά του από τον πιτσιρικά Bruce Wayne, είναι συμβολική μεν, αχρείαστη και υπερβολική δε.

Σε γενικές γραμμές, το πρώτο επεισόδιο του Gotham ήταν αρκετά καλό. Τουλάχιστον πέτυχε το στόχο του: περιμένουμε ήδη το δεύτερο!