Πότε να πεις «αντίο» σε μια τηλεοπτική σειρά χωρίς ενοχές!

Απόψεις | 5-4-2016 | Κωνσταντίνος Καραγάνης

Έχετε μετρήσει πόσες νέες σειρές βγαίνουν κάθε μήνα στην τηλεόραση και το διαδίκτυο; Τα τελευταία χρόνια, πέρα από τα παραδοσιακά τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ, έχουν μπει εξαιρετικά δυνατά στο παιχνίδι μια ντουζίνα καλωδιακά και ιντερνετικά «κανάλια», από το AMC και το Showtime, μέχρι το Netflix και το Hulu πιο πρόσφατα.

Κι αν κάποτε μπορούσες να παρακολουθείς άνετα 7-8 σειρές το χρόνο χωρίς να μένεις πίσω, τώρα αυτό μοιάζει άθλος. Πώς μπορείς λοιπόν να ξεχωρίσεις τις σειρές που αξίζει πραγματικά να δεις; Πώς καταλαβαίνεις ότι πρέπει να επιμείνεις να δεις όλη τη σεζόν (και πιθανότατα όλες τις επόμενες, γιατί κακά τα ψέματα «έχω επενδύσει τόσες ώρες εβδομάδες στο Grey’s Anatomy, κρίμα δεν είναι να σταματήσω στη 13η σεζόν;») Πόσα επεισόδια πρέπει να δεις πριν να πάρεις τη μεγάλη απόφαση να κόψεις μια σειρά, νιώθοντας ότι κάνεις καλύτερα τη δουλειά σου από τον υπεύθυνο του FOX που ενέκρινε 3η σεζόν στο Prison Break;

Ένας χρυσός κανόνας που ακολουθώ όταν ξεκινάω μια σειρά είναι δες οπωσδήποτε τρία επεισόδια. Το πρώτο επεισόδιο είναι ο πιλότος και, ακόμα κι αν έχει υποστεί βελτιώσεις, μοιραία διατηρεί στοιχεία από τα πρώιμα στάδια ανάπτυξής του, επομένως δεν έχει βρει ακόμα την κατεύθυνση που θέλει. Τα δύο επόμενα επεισόδια συνήθως περιέχουν τις αλλαγές που το δίκτυο ή οι δημιουργοί έχουν κάνει, βασιζόμενοι στο αρχικό feedback των κριτικών και του «δοκιμαστικού κοινού» που είχαν δει τον πιλότο. Είναι κρίμα λοιπόν να παρατήσεις μια σειρά νωρίτερα από το 3ο επεισόδιο –αν μάλιστα πρόκειται για sitcom κάνε μια προσπάθεια να μείνεις μέχρι το 5ο. Το χιούμορ και η χημεία των πρωταγωνιστών θέλουν λίγο περισσότερο χρόνο στο πλαίσιο 20λεπτων επεισοδίων για να βρουν τη σωστή συνταγή. Αν δεν είχα ακολουθήσει τον παραπάνω κανόνα, θα είχα κόψει εξαρχής το New Girl ή το διαμάντι που ονομάζεται Community.

Η άλλη ένδειξη ότι μπορείς να κόψεις σχετικά άφοβα μια σειρά, είναι όταν δεις ότι «ξεφουσκώνει» το αρχικό ενδιαφέρον στο οποίο βασίστηκε η όλη ιστορία. Ξεκινώντας φέτος να βλέπω το Quantico, ένιωθα όπως ακριβώς στην 1η σεζόν του Revenge: η σειρά αρχίζει με ένα σοκαριστικό περιστατικό και σε πάει πίσω στον χρόνο μέχρι να αποκαλυφθεί τι έχει πραγματικά συμβεί. Όταν το Revenge αποκάλυψε την απάντηση του μυστηρίου στη μέση του 1ου κύκλου, έχασα κάθε ενδιαφέρον και είδα «από υποχρέωση» τα υπόλοιπα επεισόδια ως το καλοκαίρι. Φυσικά δεν επέστρεψα για τις επόμενες σεζόν. Ομοίως και το Quantico: τώρα που έχουν γίνει οι πρώτες αποκαλύψεις, βρίσκω τον εαυτό μου όλο και πιο αδιάφορο στο πώς θα εξελιχθεί.

Η νέα πραγματικότητα όμως έχει κάνει ένα καλό: έχει μειώσει τον αριθμό των επεισοδίων ανά σεζόν. Εκεί που τα παραδοσιακά δίκτυα έχουν 22-24 επεισόδια τη χρονιά και «αναγκαστικά» ξεχειλώνουν καταστάσεις για να διατηρήσουν το ενδιαφέρον του κοινού επί 9 μήνες, τώρα τα καλωδιακά έχουν σεζόν μέχρι 13 επεισόδια. Αυτό δίνει αυτόματα στον θεατή την εντύπωση μιας πιο σφιχτής ιστορίας, αφού ξέρει ότι η σειρά του θα έχει ένα τέλος (προσωρινό ή οριστικό) σε 3 μόλις μήνες. Όταν πχ ξεκινάς το Mr. Robot, είσαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει λόγος να το σταματήσεις. Ακόμα κι αν κάνει κοιλιά ένα επεισόδιο, ξέρεις ότι την επόμενη εβδομάδα θα ξαναπάρει τα πάνω του.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα πρόσφατα The Man In The High Castle (Amazon Video 10 επεισόδια), ή το 11.22.63 (Hulu, 8 επεισόδια). Μπορείς είτε να τα δεις εύκολα σε εβδομαδιαία βάση για 2-3 μήνες, είτε να τα μαζέψεις και να τα δεις σε ένα Σαββατοκύριακο το καθένα. Πρόκειται για πολύ στοχευμένες σειρές με υψηλά στάνταρ παραγωγής, κάτι που αποδεικνύεται πολύ επιτυχημένο ως format. Έχουν ένα συγκεκριμένο story, που μπορείς να το εξηγήσεις σε μια απλή πρόταση. Το 11.22.63 πχ αφορά έναν καθηγητή που ανακαλύπτει έναν τρόπο να γυρίσει πίσω στον χρόνο και να έχει την ευκαιρία να αποτρέψει την δολοφονία του J.F. Kennedy. Ξέρεις από τώρα αν θα το δεις ή όχι, δεν θα μπεις στη διαδικασία να το παρατήσεις στη μέση.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακολουθούν δειλά και τα παραδοσιακά δίκτυα: Ο 2ος κύκλος του How To Get Away With Murder (ABC) είχε μόλις 15 επεισόδια και, παρά τις σαπουνοπερικές του καταβολές και κάποιες δραματουργικές αστοχίες στην αρχή του, απέσπασε τελικά πολύ θετικές κριτικές. Παρομοίως και το Empire στο FOX, με 18 επεισόδια χωρισμένα σε δύο «πακέτα»: ένα το φθινόπωρο και ένα την άνοιξη. Μ’ αυτόν τον τρόπο, είναι πολύ πιο εύκολο να περιμένεις να διαβάσεις πρώτα απόψεις και κριτικές, ώστε να αποφασίσεις αν θα ολοκληρώσεις έναν κύκλο –αν φυσικά μπορείς να κρατηθείς και να παραμείνεις μακριά από spoiler!

Εννοείται πως ο καθένας έχει τα δικά του «όρια» που μπορεί να φτάσει πριν να σταματήσει να βλέπει μια σειρά. Αυτό που μπορούμε να ευχηθούμε είναι οι παραγωγές και τα σενάρια που θα βγαίνουν να κάνουν την επιλογή αυτή ακόμα δυσκολότερη, για το δικό μας καλό!

(Το κείμενο δημοσιοποιήθηκε πρώτη φορά στο Cinefreaks.gr, από τον Νίκο Βλάμη)