Θα έβλεπα τα X-Files, αν δεν κουβαλούσαν τον μύθο τους;

Απόψεις | 10-2-2016 | Ανέστης Χατζηδιάκος

Ας ξεκινήσω με μια παραδοχή: δεν ήμουν θεατής των X-Files. Έως και το ξεκίνημα της 10ης σεζόν δεν είχα δει περισσότερα από 1-2 επεισόδια, όχι γιατί δεν μου άρεσε σαν σειρά, άλλα επειδή δεν έτυχε. Μπορεί το «δεν έτυχε» να σου ακούγεται κάπως γελοίο σήμερα, άλλα στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας δεν ήταν: για να παρακολουθήσεις μια σειρά θα έπρεπε είτε να συντονιστείς με το πρόγραμμα των ελληνικών τηλεοπτικών σταθμών και τις άναρχες ώρες μετάδοσης, είτε να νοικιάσεις κάποια σειρά DVD. Τα torrents, τότε, ήταν μια λέξη άγνωστη.

Ξεκίνησα, λοιπόν, να παρακολουθώ X-Files πριν από λίγες εβδομάδες, από την 10η σεζόν κι αφού πρώτα είχα φροντίσει να διαβάσω και να ψάξω λίγα πράγματα, για να μπω στο κλίμα της σειράς. Επομένως, είμαι από τους σχετικά νέους θεατές της και κάπου εδώ έρχεται η ερώτηση του τίτλου: θα έβλεπα τα X-Files, αν δεν κουβαλούσαν τον μύθο, που είχαν χτίσει στα 90s; Η απάντηση είναι μάλλον όχι…

Το βασικό concept έχει, βέβαια, αρκετό ενδιαφέρον. Οι εξωγήινοι υπάρχουν, η Κυβέρνηση των ΗΠΑ (και κατ’ επέκταση κάθε κυβέρνηση του πλανήτη) κρύβει επιμελώς την ύπαρξη τους, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να εμποδίσει και όλες τις περίεργες εμφανίσεις και παρεμβάσεις στην ανθρώπινη καθημερινότητα. Ο Mulder και η Scully αναζητούν αυτή την αλήθεια, ερευνώντας μια σειρά παραφυσικών ή ανεξηγητων φαινομένων, εμφανίσεων περίεργων όντων, ασυνήθιστων δολοφονιών κ.α. Ενδιαφέρον concept, όπως είπα, που όμως δεν το λες και εξαιρετικά πρωτότυπο. Όχι σήμερα.

Τι έχουμε όμως, πέρα από αυτό το concept;

Στα τέσσερα πρώτα επεισόδια της σεζόν, είδα μια σειρά χωρίς ταυτότητα. Το σενάριό της είχε αρκετά κενά και αναπτυσσόταν σε διάφορα παρακλάδια, που δεν ήξερες αν έχουν τελικά και τόσο νόημα στην εξέλιξη της βασικής της ιστορίας. Επιπλέον, υπήρχε έντονη διαφοροποίηση στο ύφος της από επεισόδιο σε επεισόδιο με πιο χαρακτηριστική περίπτωση εκείνη ανάμεσα στο 2ο και στο 3ο: από την μία είχαμε ένα επεισόδιο, που σε άφηνε με την εντύπωση ότι «κάτι καλό υπάρχει εδώ πέρα», για να έρθει η επόμενη εβδομάδα κι ένα επεισόδιο που… μάλλον παρωδούσε την ίδια την σειρά!

Το χειρότερο, όμως, είναι η απόδοση των ίδιων των πρωταγωνιστών. Οι άνευρες ερμηνείες του David Duchovny και της Gillian Anderson δείχνουν, πως οι ηθοποιοί δεν είναι και τόσο ενθουσιασμένοι με την επιστροφή τους στους ρόλους, που τους έκαναν γνωστούς στο ευρύ κοινό. Ή τουλάχιστον, δεν καταφέρνουν να μας δείξουν το αντίθετο.

Όλα τα παραπάνω είναι αρκετά, για να δώσεις σε μια σειρά μια ευκαιρία, άλλα μετά από 2-3 επεισόδια να την εγκαταλείψεις, και να αφιερώσεις τον χρόνο σου σε κάτι διαφορετικό. Αν δεν μιλούσαμε για το X-Files, μια από τις κλασσικότερες τηλεοπτικές σειρές των τελευταίων δεκαετιών, ίσως να μην με ενδιέφερε το να διαπιστώσω, το αν στα τελευταία δύο επεισόδια της μίνι-σεζόν θα «σωθεί».

Και εδώ πάμε σε ένα άλλο ερώτημα: Ποιος ο λόγος της επιστροφής των X-Files; Να ξυπνήσει ευχάριστες αναμνήσεις των παλιών θαυμαστών; Να κερδίσει νέους; Μήπως να δώσει μια απάντηση στο θεμελιώδες ερώτημα της ίδιας της σειράς; Στο «τι υπάρχει επιτέλους εκεί έξω»; Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θαυμαστές της σειράς (τουλάχιστον εκείνοι, που ακολουθώ στα social media), όμως, γκρινιάζουν και το νέο κοινό δεν είναι τόσο ενθουσιασμένο. Άλλα ας περιμένουμε το τέλος της σεζόν για να την κρίνουμε συνολικά…

Προς το παρόν, αν βρίσκω κάτι περισσότερο ενδιαφέρον στην νέα σεζόν των X-Files, αυτό είναι το παρακάτω βίντεο: