Τι θα ήθελα να δω στην επόμενη σεζόν του True Detective (και τα μειονεκτήματα της 2ης)

Απόψεις | 12-8-2015 | Ανέστης Χατζηδιάκος

Αν διάβαζες όλα όσα γράψαμε για το True Detective αυτές τις οκτώ εβδομάδες, από το ξεκίνημα της δεύτερης σεζόν, θα κατάλαβες πως απογοητευτήκαμε. Η ιστορία του Pizzolatto δίχασε το κοινό, εμάς (τουλάχιστον τον γράφων) μας κούρασε και το τέλος της ήταν κατά κάποιο τρόπο λυτρωτικό. Αυτό σημαίνει, πως δεν θα δω την τρίτη σεζόν της σειράς (όταν και αν ανακοινωθεί πως θα υπάρξει); Όχι, δεν σημαίνει αυτό, άλλα θα ήθελα να εντοπίσω σε αυτήν δυο-τρία βασικά, νέα χαρακτηριστικά για να με “κρατήσει” και τα οποία δεν είχε η δεύτερη σεζόν, που μόλις τέλειωσε.

Λιγότερους κεντρικούς χαρακτήρες

true-detective-season-2-greek-subtitles

Είναι ένα από τα στοιχεία της δεύτερης σεζόν, που μας έκαναν εντύπωση από την πρώτη στιγμή που το αντιληφθήκαμε. Είχαμε τέσσερις κεντρικούς χαρακτήρες, τον Frank Semyon, τον Ray Velcoro, την Ani Bezerides και τον Paul Woodrugh. Αυτοί οι χαρακτήρες, αν εξαιρέσεις τον Frank και τον Ray, δεν είχαν καμία σχέση μεταξύ τους και το χτίσιμο του χαρακτήρα του ενός δύσκολα βοηθούσε στο αντίστοιχο χτίσιμο των υπολοίπων. Με λίγα λόγια, μέσα σε όλα, έπρεπε να γνωρίσουμε τέσσερις διαφορετικούς ανθρώπους, που όμως κατέληξαν να είναι τόσο ίδιοι μεταξύ τους, που κάθε προσπάθεια να υπάρχει μια ποικιλία στους ήρωες της ιστορίας ήταν αποτυχημένη. Και κάπως έτσι φθάνουμε στη…

… ποικιλία στους κεντρικούς χαρακτήρες

true-detective-season-2

Στην πρώτη σεζόν είχαμε τον Rust και τον Marty. Ο εκκεντρικός, περίεργος (βάλε όποιο επίθετο θες) της ιστορίας ήταν ο πρώτος. Μπορεί και οι δύο να έπιναν, για παράδειγμα, άλλα την ώρα που ο Rust έβγαζε περίεργους και καμιά φορά δυσνόητους φιλοσοφικούς μονολόγους, ο Marty απλά ξενοπηδούσε. Το πρωταγωνιστικό δίδυμο της πρώτης σεζόν, με λίγα λόγια, αποτελούνταν από δύο διαφορετικούς χαρακτήρες. Αντίθετα, στην δεύτερη σεζόν, ο Pizzolatto φαίνεται πως πήρε τον χαρακτήρα του Rust (που είχε κάνει και το μεγαλύτερο γκελ στο κοινό και μέσα από την ερμηνεία του McConaughey) και τον μοίρασε σε τέσσερα πρόσωπα. Δεν θα μπορούσε να βρει χειρότερο τρόπο, για να κάνει την σειρά μονότονη…

Λιγότερες προσωπικές ιστορίες, περισσότερο αστυνομική έρευνα

true_detective_h

Το True Detective υποτίθεται πως είναι μια αστυνομική σειρά. Ναι, επενδύει σημαντικά στους χαρακτήρες και σε άλλα στοιχεία και δεν μπαίνει σε λεπτομέρειες της αστυνομικής έρευνας, με τρόπο που μπαίνει μια σειρά τύπου CSI και δεν θέλουμε να αλλάξει αυτό. Όμως η δεύτερη σεζόν έφτασε στο άλλο άκρο. Περισσότερο ασχολήθηκε με τα οικονομικά προβλήματα του Frank, τα οικογενειακά του Ray, το μυστηριώδες παρελθόν του Paul και τα ψυχολογικά θέματα της Ani, παρά με την κύρια υπόθεση, που (παλεύαμε να μην ξεχάσουμε πως) ήταν η δολοφονία ενός ανθρώπου. Το χειρότερο ήταν, πως όλα αυτές οι προσωπικές ιστορίες, όχι μόνο καπέλωναν το βασικό στόρι, άλλα δεν έπαιζαν κανέναν ρόλο στην εξέλιξη του. Για παράδειγμα, πόσο σημαντικό ήταν στην εξέλιξη, ότι ο Paul ήταν είτε gay είτε bisexual; Κι άντε, αυτό τον τράβηξε σε μια θανάσιμη παγίδα, γιατί τόσος χαμός με το παιδί του Velcoro; Πως επέδρασε στην ιστορία η διαταραγμένη σχέση της Ani με τον πατέρα της και η σεξουαλική παρενόχληση όταν ήταν πιο νέα; Αντίθετα, βλέπαμε στοιχεία και αποκαλύψεις να πετάγονται ξεκάρφωτα, με τον ίδιο τρόπο, που θα τα βλέπαμε στο αστυνομικό ρεπορτάζ ενός δελτίου ειδήσεων στις οκτώ. Αυτό, όμως, δεν είναι αστυνομική σειρά.

Όχι άλλο Los Angeles!

true-detective-season-2-1

Εντάξει το Los Angeles είναι για την αμερικανική αστυνομική λογοτεχνία και τις αντίστοιχες ιστορίες σε σινεμά και τηλεόραση, κάτι σαν το Λονδίνο για την Ευρώπη, η πρώτη σκέψη σου για τον χώρο που θα διαδραματίζεται η ιστορία. Οι πιο ενδιαφέρουσες όμως ιστορίες πλέον, διαδραματίζονται αλλού. Στο Seattle, όπως το The Killing, στην Minnesota, όπως το Fargo,  ή την Louisiana, όπως η πρώτη σεζόν του True Detective. Χώρια, που το Los Angeles και γενικά η δυτική ακτή των ΗΠΑ, είναι χιλιοαποτυπωμένη στην μικρή και μεγάλη οθόνη και – πολύ απλά – δεν θέλουμε να δούμε άλλη! Ευχαριστώ.

Έναν σκηνοθέτη

10-cary-fukunaga

Δεν ξέρω για εσάς, άλλα εμένα το concept της πρώτης σεζόν, που σκηνοθετήθηκε εξ ολοκλήρου από τον Cary Fukunaga, μου άρεσε. Κι όχι ότι δεν ήμουν έτοιμος να δεχθώ μια αλλαγή σε αυτή την προσέγγιση, άλλα εκ του αποτελέσματος δεν λειτούργησε ευεργετικά. Θέλουμε μια σειρά με συγκεκριμένο ύφος, που αυτό το πετυχαίνει είτε ένας σκηνοθέτης, ή έστω μια ομάδα σκηνοθετών που σκέπτεται και δουλεύει με παρόμοιο τρόπο. Μπορείς βέβαια να πεις πως τουλάχιστον αυτό έσπασε την μονοτονία, άλλα υπήρξαν κακοσκηνοθετημένα επεισόδια στην δεύτερη σεζόν.

Ουσία

vince-vaughn-true-detective-2

Το άφησα στο τέλος, αν και το έθιξα και παραπάνω. Όχι άλλοι διάλογοι κενοί νοημάτων και ουσίας, όχι άλλες σκηνές και επιλογές, που δεν προσφέρουν τίποτα (μα τίποτα!) στην βασική ιστορία, που πας να αφηγηθείς.

Αυτά. Περιμένουμε να δούμε αν θα ανανεωθεί η σειρά για τρίτη σεζόν, και αν φυσικά θα εφαρμοστούν έστω λίγα από τα παραπάνω.